Агар CF=22% бошад: ~$5,81 млрд, яъне ҳатто бо ботрии 4-соата тақрибан $480 млн арзонтар аз $6,29 млрд. Аммо агар хоҳем 8 ё 12 соати захира дошта бошем, офтоб + ботрӣ аз “Роғун” гаронтар тамом мешавад.
Аз тарафи дигар, арзиши худи барқи нав низ тағйир ёфтааст. Дар гузориши нави IRENA барои соли 2025:
Нерӯгоҳи офтобӣ → $44/MWh = 4,4 сент/кВт·соат
Нерӯгоҳи обӣ → $62/MWh = 6,2 сент/кВт·соат
Хулоса, агар танҳо истеҳсоли солонаи барқро муқоиса кунем, бо $6,29 млрд нерӯгоҳӣ офтобӣ метавонад тақрибан 16–20 млрд кВт·соат барқ диҳад, дар ҳоле ки истеҳсоли миёнаи солонаи “Роғун” 14,4 млрд кВт·соат пешбинӣ шудааст. Барои истеҳсоли худи 14,4 TWh нерӯгоҳи офтобӣ, тақрибан ба $4,5–4,9 млрд ниёз дорад. Агар 4 соати ботрӣ низ илова шавад, арзиши умумӣ тақрибан $5,8–6,3 млрд мешавад — яъне ба маблағи боқимондаи сохтмони “Роғун” хеле наздик. Аммо барои 8–12 соат захира нерӯгоҳи офтобӣ + ботрӣ гаронтар тамом мешавад ва ҳанӯз қобилияти захираи чандрӯза ё мавсимии обанборро пурра иваз намекунад.
Ва ҳатто ботрии 12-соата ҳанӯз қобилияти пурраи “Роғун”-ро нахоҳад дошт. Обанбор метавонад энержиро на танҳо аз рӯз ба шаб, балки байни рӯзҳо ва то андозае байни мавсимҳо нигоҳ дорад. Яъне 14,4 млрд кВт·соати “Роғун” ва 14,4 млрд кВт·соати офтобӣ маҳсулоти энергетикии ҳамсон нестанд. “Роғун” метавонад шабона барқ диҳад, истеҳсолро мувофиқи талабот зиёд ё кам кунад, басомад ва шабакаро танзим намояд. Бонки Ҷаҳонӣ низ махсус қайд мекунад, ки “Роғун” метавонад ба мувозинати манбаъҳои тағйирёбандаи офтоб ва бод кумак кунад.
Дар ҳоле ки Тоҷикистон ҳанӯз паёмадҳои ҷанги Русия ва Украинаро дар бозори дохилии сӯзишворӣ эҳсос мекунад, авҷ гирифтани даргириҳои низомӣ миёни Амрико, Исроил ва Эрон ин мушкилро бештар кардааст.
Дар ду рӯзи охир, пас аз ҳамлаҳои нави Амрико ба мавқеъҳои Эрон ва шиддат гирифтани танишҳо дар атрофи тангаи Ҳурмуз, нархи нафти навъи Brent беш аз 4–5 дарсад афзоиш ёфта, ба тақрибан 94,6 доллар барои як бушка расид. Нархи нафти хоми WTI низ аз 90 доллар гузашт. Коршиносон болоравии қимати нафтро ба хатари халалдор шудани интиқоли нафт аз тангаи Ҳурмуз, ки тақрибан панҷяки нафти ҷаҳон аз он мегузарад, марбут медонанд.
Дар Тоҷикистон бошад, болоравии нархи сӯзишворӣ аз оғози тобистони соли ҷорӣ асосан ба таъсири ҷанги Русия ва Украина ва мушкилоти таъмини бозори нафтии Русия вобаста арзёбӣ мешавад. Тоҷикистон беш аз 90 дарсади маҳсулоти нафтии худро аз Русия ворид мекунад ва ҳар гуна тағйирот дар истеҳсол ё содироти сӯзишвории Русия ба бозори дохилии кишвар таъсир мерасонад.
Дар натиҷа, нархи бензини АИ-92 дар Душанбе аз 10,90 сомонӣ дар аввали моҳи июн то ба ҳисоби миёна 13,50 сомонӣ барои як литр боло рафт. Нархи сӯзишвории дизелӣ низ аз 11 сомонӣ то 16,50 сомонӣ афзоиш ёфт ва дар баъзе нуқтаҳои фурӯш ҳатто ба 17–18 сомонӣ расид.
Мақомоти Тоҷикистон қаблан гароншавии сӯзишвориро ба вазъи бозори ҷаҳонӣ ва вобастагии кишвар аз воридоти маҳсулоти нафтӣ рабт дода буданд. Дар ҳамин ҳол, бо идома ёфтани танишҳо дар Ховари Миёна, таҳлилгарон эҳтимол медиҳанд, ки агар нархи ҷаҳонии нафт боз ҳам боло равад, он метавонад дар моҳҳои наздик ба арзиши сӯзишворӣ дар Тоҷикистон низ таъсири бештар расонад.
Ин нишон медиҳад, ки вобастагии тарҳҳои бузурги зербиноӣ аз бонкҳо ва донорҳои байналмилалӣ як ҳолати истисноӣ нест, балки ба яке аз моделҳои асосии маблағгузории рушди кишвар табдил ёфтааст.
Гузашта аз ин, чунин равиш дар сиёсати расмӣ низ дида мешавад. Ҳатто Эмомалӣ Раҳмон дар паёми худ барои соли 2026 аз оғози сохтмон ва бозсозии тақрибан 300 километр роҳҳои байналмилалӣ ва ҷумҳуриявӣ ба маблағи 3 миллиард сомонӣ хабар дода, ба Вазорати нақлиёт дастур дод, ки ҳамкориро бо “шарикони рушд” барои сохтмони роҳҳои дорои аҳамияти байналмилалӣ густариш диҳад.
Ва агар шумораи тарҳҳои бузурги зерсохторӣ ва уҳдадориҳои молиявии хориҷӣ ҳамзамон афзоиш ёбанд, чунин модели рушд то куҷо метавонад устувор боқӣ монад?