Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон хабар дод, ки рӯзи 13 октябр дар ноҳияи Фирдавсии шаҳри Душанбе як навҷавони 16- сола ҷавони 17-солаи дигари ҳамин ноҳияро бо корд дар рони пояш задааст. Дар натиҷа ҷавони зарбхӯрда дар бемористон бистарӣ шудааст. Бинобар ҳодисаи мазкур аз ҷониби ШВКД-и ноҳия тафтишот идома дорад.
Чанд соли ахир дар байни ҷавонон, хусусан хонандагони мактабҳои миёна ҳангоми муноқишаҳои алоҳида ва ё дастаҷамъӣ кордзанӣ ба шакли анъана даромадааст. Дар натиҷаи чунин муноқишаҳо даҳҳо ҷавон бо зарби корд ба ҳалокат расидаанд.
Коршиносон сабаби истифодаи силоҳи сардро аз ҷониби навҷавонон ба равандҳои муосир ва тарбияи насли наврас рабт медиҳанд. Ба гуфтаи онҳо дар мактабҳо дарсҳои тарбиявӣ камранг шудааст ва худи муаллимону бузургсолон, ки аз хушунат истифода мекунанд, ин насл низ хушунатро бо тарзи муосир, яъне кордзанӣ аз худ кардаанд. Ба гуфтаи ҷомешиносон ин падида агар ҳаминтавр идома ёфтан гирад, дар оянда зарарҳои зиёде ба ҷомеа хоҳад дошт.
Аз Маҳмудшоҳ Кабиров, равоншиноси шинохтаи тоҷик сабабҳои даст задани ҷавононро ба силоҳи сард пурсидем, ки ишон чунин посух доданд:
“Сабаби дар муноқишаҳо истифода аз яроқҳои сард ин мӯд будани бозии contrstraik аст. Маҳз ҳамин бозӣ солҳои 2000- бо корд ҷанг карданро ёд дод. Сабаби дигар бисёр бачаҳо машқҳои ҷисмӣ мекунанд ва на ҳар кас бо чунин бачаҳо ҷанг кардан метавонад ва барои ҷуброни сустӣ аз корд истифода мебаранд. Саввум, олами наврасону ҷавононро калонсолон бо ҷазои ҷисмӣ ё ҷаримаи падар ва тарс идора мекунанд, ки сабаби эътирози ботинии онҳо мегардад, ки бо кордзанӣ зуҳур мекунад. Дигар сабаб бекор будани наврасону ҷавонон баъди дарс, ки истифода намешавад ин вақти бекори баъд ё то дарс. Дигар сабаб дар байни ҷавонон кам будани намунаҳои расмӣ аз қисми қаҳрамонҳо ва зиёд будани намунаҳои ҷинояткор. Дигар, суст будани худидоракунии ҷавонон.”
Як коршиноси дигар, ки нахост номаш бурда шавад, дар ин маврид ба “Аздо тв” гуфт:
“Даст задани ҷавонон ба силоҳи сард чанд омил дошта метавонад, аз як тараф мактабҳо ва донишгоҳҳо маҳалли хушгузаронӣ ва ҷангу даргирии ҷавонон шудааст, на макони таълиму тарбия.
Аз тарафи дигар шабакаҳои телевизионии Тоҷикистон филмҳои саросар аз хушунат намоиш медиҳанд, ки ҳеч маҳдудияти синну солро ба назар намегиранд. Дар ҳоле, ки филмҳое, ки пахш мешавад тақрибан беш аз 90 дарсадашон барои калонсолон аст.
Ҳамин вазъият айнан дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ буд, яъне ҷавонон ба таври гурӯҳӣ ва бо корду, арматуру василаҳои оҳанӣ ба ҳамдигар ҳамла мекарданд, ки баёнгари вазъияти бади равонӣ ва таъсири фазои ҷангӣ буд. вазъияти феълӣ ҳам баёнгари бозгашт ба ҳамон мушкилоти равонии ҷомеа дар даврони ҷангӣ аст. Илова бар ин вақте мақомот бо роҳҳои мухталиф даст ба ҷиноят мезананд, паёмад ва натиҷааш афзоиш ва рушди хушунат дар ҷомеа бахусус миёни ҷавонон хоҳад буд”.
