Як манбаъ, аз шаҳри Бохтари вилояти Хатлон, ки нахост номаш зикр шавад, дар суҳбат бо “Аздо тв” гуфт, ки чанд рӯз боз намояндагони КДАМ-и шаҳр ҳамроҳи раисони ҷамоатҳо, нозирони минтақавӣ, раисони маҳаллаҳо ва боз чанд ниҳоди дигар дар кӯчаҳои марказии шаҳр ва деҳаҳои гирду атроф гашта мардумро маҷбур доранд, ки хонаҳояшонро рангу бор кунанд, ки Президент ба ҳамон кӯчаҳо гузар мекунад.
Ин сокин гуфт, “агар аз боло салла биёред гӯянд ин раисони мо калла мебаранд, яъне ҳамаро маҷбур доранд деворҳое, ки ба роҳи асосӣ қарибанд бо хиштҳои сементӣ онҳоро бисозанд. Ва шакли беруни хонаҳоро рангу бор кунанд. Ҳоло як хишти сементӣ 3,5 сомонӣ ва аз он ҳам гаронтар аст, барои дарозии 15-20 метр деворро бо чунин хишт сохтан пули зиёд лозим аст. Мо ин маблағро надорем, вале масъулин маҷбур доранд. Чи илоҷ мо ҳам маҷбурем қарз гирему деворҳои хиштӣ бисозем”.
Ба қавли ин мусоҳиби мо, агар солҳои пештар пеш аз омадани Президент амр мекарданд, ки фақат деворҳоро ранг кунанду алафҳои гирду атрофро тоза кунанд, вале имсол маҷбур доранд ҳама куча бо як навъи хишт ва бо як шакл сохта шавад, ки ҳама ин қудратро надоранд.
Дар Тоҷикистон ҳангоми сафари раисҷумҳур ба шаҳру ноҳияҳо, талаби рангу бор кардани хона ва деворҳои сари роҳ аз ҷониби мақомот ба ҳукми анъана даромадааст.
Мақомот талош мекунанд, чунин ҷилва бидиҳанд, ки ҳама хуб аст, хонаҳои мардум ҳам тозаю обод аст. Як раис ва масъули шаҳру ноҳия бо ин кораш ба раисҷумҳур нишон доданӣ мешавад, ки дар замони раисияш корҳои зиёде кардааст.
Борҳост, ки дар расонаҳо ва шабакаҳои иҷтимоӣ пешвозгирии Эмомалӣ Раҳмон аз ҷониби расиони шаҳру ноҳияҳо доғ мешавад ва дар ҷомеа баҳсое гармеро ба вуҷуд меорад.
Мусобиқаи раисони ноҳияҳо то ҷое расида буд, ки дар ҳавои сард духтаронро бо либосҳои атласи тунук ва ҳатто кӯдакони хурдсолро бароварда буданд, ки корбарон ва фаъолони ҷомеа аз ин кор интиқоди шадид карданд. Ҳатто худи Раҳмон боре гуфт, ки масъулон аз ин пешвозгириҳои дабдабанок даст кашанд. Аммо то ҳанӯз ин кор идома дорад.
Огаҳони умур бар ин назаранд, ки худи Президент Эмомалӣ Раҳмон аз ин корҳо огоҳ аст, аммо чаро пеши роҳи ин дардисарҳо гирифта намешавад, суолест бе посух.
