Эътирофи Эмомалӣ Раҳмон ва дурӯғи ширкати “Барқи тоҷик”

Гуфта мешавад, ин дастури Эмомалӣ Раҳмон мисли хеле аз дастуру фармонҳои қаблиаш дар муддати 30 соли ахир наметавонад қобили эътимоди мардум ва иҷроиши он пурра ба эътибор гирифта шавад. Зеро вай дар даҳсоли ахир ҷорӣ кардани маҳдудият дар интиқоли барқро чанд бор “афсона” гуфта буд, вале имсол низ аксари сокинон бидуни барқ ва дар сардиву торикӣ ба сар мебаранд.

Инчунин ширкати “Барқи тоҷик” иҷроиши дастурро муваққатӣ ва ба навъе онро “сарбории иловагӣ” хонда таъкид ҳам карда, “дар ҳолати риоя нагардидани тадбирҳои сарфаҷӯии нерӯи барқ ба сербории шабакаҳои барқӣ, тарансформаторҳо ва садамаҳо дар системаи энергетикаи ҷумҳурӣ оварда мерасонад.” ва ба ин баҳона лимити барқ аз нав ҷорӣ мешавад.

Тоҷикистон 9 вилояти Афғонистон, баъзе шаҳру ноҳияҳои Узбекистон ва Қирғизистонро дар ҳама фаслҳои сол ва бидуни ҷорӣ кардани маҳдудият бо нерӯи барқ таъмин мекунад, вале вақте гап дар бораи сокинони кишвари худамон меравад, бо овардани даҳҳо баҳонаҳои беасос мардумро аз нерӯи барқ маҳрум ва онҳоро дар сардиву торикӣ нигаҳ медорад.