Дирӯз 10 март як гурӯҳ аз сокинони ноҳияи Восеъи вилояти Хатлон аз он шикоят доштанд, ки Ҷамолиддин Икромов саҳми онҳоро аз заминҳои хоҷигидорӣ гирифтааст ва онҳо даромади дигаре ба ҷуз аз заминҳояшон надоранд.
Вақте сокинон аз Ҷамолиддин талаб кардаанд, ки заминҳояшонро баргардонад, ӯ гуфтааст, ҳар куҷое ки мехоҳед рафта шикоят кунед, касе ба додатон намерасад. На дар ҳукумат ва на дар вилояту на дар сатҳи Ҷумҳурӣ. Онҳо мегӯянд, сокинон агарчи маълумоти олӣ доранд, вале ҷое кор намекунанд, зеро ҷои кор нест. Мардум аз куҷо ёбанду рузашонро гузаронанд? “Мо додамонро ба куҷо бигӯем?”.
Як сокини норозии дигар изхор дошт, ки ин Ҷамолиддин 148 гк заминро аз худ кардааст, аз ин миқдор 140 гк-ашро гандум кишт карда, боқимонда миқдори ками заминро пахта мекорад ва корхонаи пахта ҳам аз худаш аст ва ҳамаи корро қалбакӣ дуруст мекунад, ки гӯё нақшаро иҷро кардааст.
Ба иддаои ин сокинон муовинони раиси ноҳия ва Ҷамолиддин мардумро ғорат доранд, “кадом рӯз ягон кор мешавад, бад ҳукуматдорон мефахманд, ки кори хуб накардаанд”.
Ҳафизов Амроқул сокини бригадаи 4 мегӯяд, “ман тамоми ин заминҳоро солҳои дароз об додам, ин Ҷамол аст бало аст кӣ аст, биёредаш пеши мо қабрашро ҳаминҷо меканем”.
Ба гуфтаи ин пирамард, ноҳияи Восеъ ҳеч раҳбари ғамхору мардумӣ надорад ҳаммааш ба фоидаи худ кор мекунанд на мардум. Агар ғами мардумро мехӯрданд, инҷо мо наздики 300 нафар ҷамъ омадаем ва касе аз ҳукумат ва намояндагони он назди мардум намеоянд. Ин мардуми ҷамъ омада ҳаққи худро талаб доранд, аммо сокинон мегӯянд, раиси маҳалла ва раиси ҷамоат ҳамроҳашон иштирок надоранд.
Корбарони шабакаҳои иҷтимоӣ дар зери ин навор шарҳҳои зиёде навиштаанд. Аксари корбарон ин эътирозро ғайрат ва шуҷоати мардумӣ номида ба мардуми ба додомадаи ноҳияи Восеъ таҳсину офарин мехонанд.
Ҷамшед Ёров, вакили мудофеъ ва паноханда дар Аврупо дар саҳифаи фейсбукияш навишта ки “Офарин ба мардуми ҷасури ноҳияи Восеъ!”
“Дар баробари он, ки вабои нақзи ҳуқуқи инсон дар тамоми кишварамон паҳн гаштаасту ҳамагон аз он дар азобанд, мардуми шарафдори Восеъ ҷуръат карданд, ки дар бораи мушкилоташон муроҷиати расмӣ ва расонавӣ кунанд, офарин!
Боварӣ дорам, ки агар чунин иқдоми неки ин мардумро дигар сокинони кишварамон барои барқарор шудани ҳуқуқ ва озодиҳои худ истифода баранд Тоҷикистон рӯ ба беҳбуди хоҳад овард. Мансабдорону ҳокимон набояд фаромуш кунанд, ки онҳо фақат кормандони кирояи халқ ҳастанд ва дар назди мардум бояд нисбати амалҳои худ ҷавобгӯ бошанд!”
