Вохӯрии Абдуллоҳ Ғурбатӣ бо ҳамсараш дар боздоштгоҳ

Ёдовар мешавем, ки Далери Имомалӣ рӯзи 15-уми июн соли ҷорӣ дар ҳудуди ноҳияи Айнӣ боздошт ва ба Душанбе интиқол дода шуд. Абдуллоҳ Ғурбатӣ низ асри ҳамон рӯз аз сӯи масъулини Додситонии ноҳияи Шоҳмансур даъват ва баъдан боздошт гардид ва сипас ҳар ду барои 2 моҳ ба ҳабси пешакӣ гирифта шудаанд.

Далери Имомалиро мақомот ба “соҳибкории ғайриқонунӣ”, “дурӯғпароканӣ” ва “пайравӣ аз созмонҳои мамнуъ” гумонбар дониста, ба парвандааш муҳри махфӣ зада ва ба адвокаташ ҳам иҷозат надоданд, то дар бораи ҷузъиёти парвандаи ӯ бо расонаҳо суҳбат кунад.

Мақомот Абдуллоҳ Ғурбатиро ба он муттаҳам мекунанд, ки гӯё ӯ як корманди милисаро дар бинои ШВКД Шоҳмансур-1 “лату кӯб” кардааст. Аммо Абдураҳмон Шарипов, вакили дифои ӯ мегӯяд, худи Ғурбатӣ рӯзи боздошташ ва рӯзи мурофиа ин иттиҳомро рад кардааст.

Пас аз боздошти ин ду рӯзноманигор фаъолон, Созмонҳои рӯзноманигорӣ ва ҳомии ҳуқуқи башар аз ҳукумати Тоҷикистон хоста буданд, ки Далери Имомалӣ ва Абдуллоҳ Ғурбатиро фавран озод карда, парвандаи онҳоро қатъ кунад, зеро дар кори онҳо ҳеч гуна қонуншикание дида намешавад.