(Баъди тамошои саҳнаи боздошти Гулбиддин Зиёбеков)
Ин қабила ба ҷуз аҷнабӣ ва тозӣ нестанд. Чунки аз ин миллат набояд чунин фирқа берун ояд. Маҷрӯҳро чунин таҳқиру азоб додан рафтори шағолҳои ваҳшист.
Гулбиддин Зиёбековро ба ин сурат пеши чашми мардум ҳақир карданд. Ин аъмол ҳосили фақат мағзи бемор ва бехудоён аст.
Ингуна зулмро мардуми Помир ба ҳангоми таҳоҷуми афғон медиду тохтҳои манғит. Бо имтиёзи инки яроқ доранду ҳар қонуншикании онҳо рӯпӯш мешавад, чунин зулмро раво мебинанд.
Магар инҳоро мешавад инсон номид? Инҳо аз раҳму инсонгароии мо суистифода карданд.
Соли 2012 тасвири ҳамранге аз қисми ҳарбии Хорӯғ дар интернет пайдо шуд. Мегуфтанд: саҳнаи куштори Сабзалӣ Маҳмадризоев, яке аз фаъолони тазоҳуроти ҳамон сол буд. Ӯро мезаданду мекашиданд. Меуфтоду мехест. Саҳнаи хело ғамангез буд.
Дирӯз як дӯстам навори боздошти Гулбиддин Зиёбековро ба ман фиристод ва боз ҳамон саҳнаву боз ҳамон ҷаллодони яроқбадасту боз як шаҳрванди ҳақиру нотавони маҷрӯҳ.
Ин қотилон аз як мактаб гузаштаанд ва дақиқ онҷо ҷони инсон қадр надорад. Онро чун як монеа мебинанд, ҳукмаш марг аст.
Инҳо ҳаркиро, ки бар тибқи афкори хоҷаашон зиндагӣ намекунад, роҳаш дигар асту муғоир меандешад ҳукм ба эъдом мекунанд.
Ин аъмоли кормандони амниятро маҳкум мекунам ва сазои сахтарин муҷозот ҳастанд. Ҷазои онҳо ғалабаи виҷдон аст. Аз Худо мехоҳам, чунки бар адолати ниҳодҳои давлат шубҳа дорам. Ин қабила бигзор барои азият посух гӯянд.
Беҷавоб мондани чунин ношоистагиҳо фарҳанги аъмол мешавад ва имон ба зиндагиро барҳам мезанад.
Ин саҳнаро ҳамчу падар, модар ва бародару хоҳару фарзанд бубинед. Як бор ба дил гӯш биандозед, чун тасаввур кунед ҷояш падаратон, бародаратон ва писаратон мебуд? Агар ҳамоно дилатон хомӯш мебуд, рафта гуратонро пеш аз марг биканед, чунки дар Шумо инсон мурдааст.
Бознашр аз саҳифаи фейсбукии Рустами Ҷонӣ
Facebook Watch
