Баҳси кор дар телевизионҳои давлатии Тоҷикистон, ки барномаҳои якранге доранд, аз нав дар миёни бархе сокинони кишвар доғ шудааст.
Журналисти шинохтаи тоҷик, бону Ҳуринисо Ализода, раҳбари Шӯрои Васоити ахбори оммаи Тоҷикистон бо нашри як матлаб телевизионҳои давлатиро ба макони маҳалгароӣ ва маъшуқачаронӣ муттаҳам кардааст.
Ба қавли раҳбари Шӯрои Васоити ахбори оммаи Тоҷикистон: “Дар шабакаҳои мо озодии баён намерасад. Маоши хуб намерасад, имкониятҳои техникӣ ва омӯзиши пайваста намерасад. Журналистони хубро ҷалб кардан зарур аст. Маҳалу маъшуқа не, саводу истеъдод, критерияи интихоби журналистон дар ТВ бояд бошад.“
Бону Ҳуринисо Ализода таъкид мекунад, ки телевизионҳои давлатӣ ҷойи “Тутиҳои хушпару болу такроргар не, журналисти донишманду эҷодкор даркор, ки барномаҳои креативӣ кунанд. Ними кишвар дар руйхати сиёҳ неву дар барномаҳо бояд бошанд.“
Ин интиқодҳои хонум Ҳуринисо Ализода, раҳбари Шӯрои Васоити ахбори оммаи Тоҷикистон дар шабакаҳои иҷтимоӣ ба истиқболи зиёде рӯбарӯ шудааст. Аз ҷумла, корбаре бо номи Маҳмуд Холов мегӯяд: “Эфирро бо барномаҳои “дуздӣ”-и аз телевизионҳои ҷаҳон пур мекунанд. Ҳаваскори ҳич кас намешинохтаро ба эфир роҳ медиҳанд, вай чӣ мехонад, чӣ мегӯяд, касе тафтиш намекунад ва ҳоказо…”
Корбари дигаре ҳам бо номи Гулсара Ёрова таъкид мекунад: “Аҷоиб ҳаст, тамоми кӯчаҳо, транспортҳои мусофиркаш, рекламаҳо, ном ва нишонаҳои корҳонаву, мағозаву ошхонаҳо саросар мавзӯь барои баҳс ҳаст, аммо журналистон хоҳиши барнома сохтан надоранд…“
Гуфта мешавад, ин интиқоди раҳбари Шӯрои Васоити ахбори оммаи Тоҷикистон дар интиқод ба як матлаби ҳафтаномаи “Фараж”, ки аз Кумитаи телевизион ва радиои Тоҷикистон хоста буд, “Шахсони маъруфи интернетро ба телевизион оред” садо додааст.
Муаллифи “Шахсони маъруфи интернетро ба телевизион оред” иддао карда карда буд, ки “зиёда аз 90 фоизи аҳолӣ шабакаҳои телевизионии ватаниро тамошо мекунанд.” Аммо раҳбари Шӯрои Васоити ахбори оммаи Тоҷикистон ин иддаоро рад карда, гуфт: “Аввалаш ин ки 90 фоизи тамошобини гуфтаатон омори ҳавоӣ аст. Телевизор тамошо кардан ин маънои телевизиони тоҷикро дидан нест. “
Бону Ҳуринисо Ализад меафзояд: “Ҳоло, ки садҳо шабакаҳои ҷаҳонӣ дастрасанд, фисади камтарини аҳолӣ, бинандаи телевизионҳои мо ҳастанд. Мардум телевизор тамошо мекунад, вале шабакаҳои бегонаро. Ва то кай мо онҳоро ҳамчун омори тамошобинони шабакаҳои тоҷикӣ “меҳисобонем”?
Ин баҳсҳо дар ҳоле гарм мешаванд, ки аксари сокинони кишвар ҳам ҳамин эътирозҳоро нисбати телевизионҳои давлатӣ доранд. Ба гуфтаи сокинон, дар телевизионҳои давлатӣ ба ҷуз тавсифҳои беҷо аз расиҷумҳур ва омори дурӯғ додан аз пешравиву саноат дигар чизе надоранд. Аммо бо вуҷуди ҳар дам иваз шудани раиси Кумитаи раидо ва телевизиони кишвар, ҳеч тағйироте дар барномаҳои ин соҳа дида намешавад.
