Сомонаи “Фараж” шикояти олимони Академия Илмҳои Ҷумҳури Тоҷикистонро ба нашр расонидааст, ки олимон дар мавриди маҳалгароӣ хешутаборгароӣ ва ҷой доштани одамони тасодуфӣ дар Акдемияи илмҳо шикоят кардаанд.
Вале масъулини Академияи илмҳо гуфтаанд, ин нафарон ба чандин зинаҳои дигар ҳам мактуби шикоятӣ навишта буданд ва ин масъала аз ҷониби Прокуратураи генералӣ мавриди таҳқиқ қарор гирифтааст.
Як гурӯҳ аз олимони тоҷик ба рӯзномаи “Фараж” аз он шикоят кардаанд, ки барои соҳиб гардидан ба ин ё он унвону ҷоиза ҳамеша аз “омилҳои муҳим”, яъне шиносу маҳал ва хешу ақрабо кор гирифта мешавад.
Онҳо гуфтаанд, ки ин як баҳсест, ки ҳамеша вуҷуд дошт ва ками олимон барои баррасии он ҷуръат мекунанд.
Ба навиштаи “Фараж” олимони норозӣ иброз доштаанд, ки чунин муносибат ба рушди илмии онҳо халал ворид месозад.
Олимон аз он норозигӣ кардаанд, ки “Ҷоизаи Сино” ба нафароне тақдим гардидааст, ки ба ин ҷоиза ягон алоқамандӣ надоштаанд, вале бо суйистифода аз мақом онро соҳиб шудаанд.
Шикояткунандагон дар идома иброз доштаанд, ки
“Дар ин маврид бештар гап сари маблағи ин ҷоиза меравад, ки баробар ба 3,5 ҳазор доллар аст. Ин дар ҳолест, ки аз рӯи қоида довталабон бояд алоҳида ҳуҷҷат месупориданд. Шаш нафар ҳамон вақт ҳуқуқ доранд як ҷоизаро ба даст биёранд, ки агар 6 кас муаллифи як китоб бошанд, якҷоя мақола навишта бошанд, ё мутахассиси як соҳа бошанд. Мутобиқи қонунгузорӣ дар тиб дору ё дастгоҳ барои истифода иҷозат дода нашудааст, онро истеҳсол кардан, истифода бурдан, фурӯхтан ва ҳатто барои ҷоизае пешниҳод кардан мумкин нест. Кулли мақолаву корҳои илмии “ҷоизадорон” ба тамоми ҷоизаҳо сазоворанду аз мо не? Алам мекунад, ки як умр дар дохили илм будем, вале як ифтихорномаро ба мо сазовор намедонанд. То ба кай мо олимон аз қафои “одами зӯр” гардем? Айб аст, хаста шудем”.
Дар ҳамин ҳол Саидов Абдусаттор Самадович Витса-президенти академия ба “Фараж” гуфтааст, ки ин олимони норозӣ ба чандин зинаҳои дигар ҳам мактуби шикоятӣ навишта будаанд ва ин масъала аз ҷониби Прокуратураи генералӣ мавриди таҳқиқ қарор гирифт.
“Ин таҳқиқ шаш моҳ давом кард ва ба шикояткунандагон посухи расмӣ фиристоданд, ки “далелҳои шумо тасдиқ нагардид”, – гуфтааст Саидов.
Ӯ дар идома иброз доштааст, ки Олимони мо бо маоши ночиз кор мекунанд, плагиат надоранд, ин роҳи мардонагӣ нест, ки мушкилотро то ба ҳадди расонаҳо баранд. 6 олими мо 3 ҳазору 500 доллар гирифтаанд. Ин магар бисёр аст?! Ин маблағро байни худашон тақсим мекунанд. Олимонро ҳамеша бояд дастгирии моддиву маънавӣ кард, аммо мутаассифона дар мо барои маблағ ҷанг аст.
Бовар кунед, донишмандони мо бо 600 сомонӣ кор мекунанд, маҷбур мешаванд дар вақтҳои холигӣ дар 9 ҷо кор кунанд. Мо ҳам монеа намешавем, то онҳо руҳафтода нашаванд. Агар олимон зиндагии шоҳона медоштанд, магар дар хобгоҳҳо иҷора мешиштанд? Мисли дигар сарватмандон чаро мо дар марказҳои шахр хона надорем?
Ҳатто хобгоҳро барои зиёиёни мо як ширкати сохтмонӣ таъмир кард. Ба ин шароити вазнин нигоҳ накарда, олимони мо фаъоланд. Ин олимони норозӣ худашон қалбакианд. Ман медонам, ки ба шумо кӣ шикоят кардааст. Лутфан, як бор корҳои илмии онҳоро варақ занед ва бубинед, ки дар корашон плагиат нест? Мард бошанд, иқрор шаванд!
