Бознашр аз саҳифаи фейсбуки Сайидмуҳиддин Дӯстмуҳаммадиён
Муаллиф: Сайидмуҳиддин Дӯстмуҳаммадиён
(Посух ба Сайидюнуси Истаравшанӣ, ки
дар ҳошияи баҳсҳои ду рӯзи ахир гардонкардаи як нигоштаи Мирбобои Мирраҳим раҳматии Сайид Абдуллоҳи Нуриро мазлум хондааст)
Фикр намекунам, ки дар ҷабҳаи шумо ва дар ниҳодҳои стротежии Эрон касе бошад, ки ба қадри андешаи дигарон расад, вале гӯям беҳтар аст. Бале, масъулияти тоҷик ва мусалмон буданро, ки дорам, бояд бигӯям.
Дурустараш ин аст, ки ҳич касе аз пешвоёни сиёсии тоҷик худаш, ёрону ҳамсангарон ва миллаташро мисли раҳматии Нурӣ мазлум ва ҳақир накардааст. Худо биёмурзадаш!
Ба ин шаш далел таваҷҷуҳ кунеду сипас қазоват фармоед:
1) Дар оғози ҳаракати миллӣ-озодихоҳии тоҷик ӯ бинобар надоштани ҷаҳонбинии кифоя ва таҷрибаи сиёсӣ ба наҳзати динӣ ва тафаккури гуруҳӣ авлавият дода, миллаташро бераҳмона дар муқобили Ислом Каримов ва Русия ва Изроил қарор дод;
2) Вазъи ҳарбӣ- сиёсиро дар моҳҳои август- ноябри соли 1992 дуруст баҳо дода натавонисту аз пойтахт фирор кард ва Душанберо, ки тақрибан ҳич нерӯ дар минтақа бе талафоти даҳҳоҳазорӣ тасарруф карда наметавонист, ба “Фронти халқӣ” таслим карда, барои террори беш аз 140-145 ҳазор одами беяроқ замина гузашт. То декабри 1992 миллат 10-12 ҳазор кушта дода буду чизе беш аз 80 ҳазор гурезаи дохилӣ дошт;
3) Дар замони муқовимати низомиву сиёсӣ бо дастгирии чанде аз ниҳодҳои Эрон раҳбарии ИНОТ-ро ба даст гирифта, низом ва ниҳодҳои муқовиматро ба шахси худу раҳбаладони хориҷияш таслим карда, бо имзои кардан ва баъди имзои Созишномаи сулҳ боиси пошхӯрдани ҳама ниҳодҳо гашт. Ба ҷуз шабакаи хуфии тобеъ ба худашу раҳбаладони хориҷияш, албатта;
4) Бо имзои протоколи 6 ва гуфтумони пасипардагӣ бо Эмомалӣ Раҳмон имкони баҳои ҳуқуқӣ додан ба кулли ҳаводиси ҷанги таҳмилиро (аз ҷумла ҷиноёти ҳарбиро) барои даҳсолаҳо баст;
5) Дар соли 1999 бо Эмомалӣ Раҳмон забон як карда, бар ивази подош (қазияи “Десткий мир”, ки ба ҳама маълум…) барои як умр ҳукумат кардани ӯ замина гузошт;
6) Бо истифода аз абзори аслии “мактаби сиёсияш” – интрига садди роҳи интихоби демократии раиси ҳизб шуда, дар мувофиқа бо Эмомалӣ Раҳмон Муҳиддин Кабириро ҷойгузини худ кард.
Ва ба ҷойи хулоса: То замоне, ки ёрони ӯву пайравонаш ин иштибоҳотро эътироф намекунанд, на танҳо ноком хоҳанд монду бо имитатсияи мавҷудияти худ дар муҳити сиёсӣ ба пойдор будани ҳукумати феълӣ хидмат хоҳанд кард, балки ҳич неруи солим бо онҳо ҳамкорӣ нахоҳад кард. Оқилон мефаҳманд, ки оҳани зангзада пулоду чуянро мехӯрад. Хуллас, ихтиёр ҳасту решааш ҳам аз хайр: Ё ҳиммати тавба ё арусак мондан. Арусакҳо воқеъан мазлуманд.Хушруча, номдор, гоҳе барои ину он лозим, вале мазлум.
Ва як нуктаи муҳимм: Пӯзиш хостан аз мардуми тоҷик бояд аз кафилони Созишномаи истиқрори сулҳ оғоз шавад.
PS: Дар муҳити расонаии Тоҷикистон ман нахустин ношир ва сармуҳаррир будам, ки нигоштаҳои алоҳидаи Сайидюнуси Истаравшаниро нашр мекардам. Агар хато накунам 6-8 моҳ баъд дигарон ҳам ҷуръат пайдо карданд.
Ҳоло дар зеҳнам ин андеша чарх мезанад, ки оё ӯву ҳамсангаронаш, ки ҳудуди 10 расона дар ихтиёр доранд, ин рефлексияи рӯзи маро нашр мекунанд ё на?
Аз Идора. Матолибе, ки дар гӯшаи “Блоги Шумо” ба нашр мерасанд, назари шахсӣ ва ё таҳлили муаллифон буда, баёнгари мавқеи Аздо тв нестанд.
