Саттор Турсун, нависанда ва адиби шинохтаи тоҷик шоми 5-уми июни соли ҷорӣ дар хонааш аз олам даргузашт. Дар ин бора дар шабакаҳои иҷтимоӣ наздикон ва шогирдонаш хабар доданд.
Номбурда, аз он ҷумлаи олимон ва адибони тоҷке буд, ки ҳаёти худро дар эҷодиёт ва пажӯҳишҳои илмӣ сарф карда, дар дохил ва хориҷи кишвар ном бароварда буд.
Ин олими тоҷик соли 1946 дар ноҳияи Бойсуни вилояти Сурхандарёи Узбекистон ба дунё омада, соли 1970 бахши арабии факултаи шарқшиносии Донишгоҳи давлатии Тоҷикистонро хатм кардааст.
Саттор Турсун ҷоизадори Ҷоизаи давлатии Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ буда, узви собиқадори Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон буд. Ӯ ҳамчун корманди шоистаи фарҳанги кишвар борҳо қадрдонӣ шудааст.
Ин зиёии тоҷик ҳаёти худро бештар дар соҳаи илму пажӯҳиш сарф карда, дар симатҳои гуногуне, ба монанди мудири шуъбаи очерк ва публитcистика, мудири шуъбаи наср, муовини сардабир, сардабири “Садои Шарқ”, узви ҳайъати таҳририяи маҷаллаи “Фарҳанг” ва ғайра кор кардааст. Ӯ аз аввалин сухангӯёни Эмомалӣ раҳмон дар соли 1993 маҳсуб мешавад, аммо дар ин симат зёд фаъолият накардааст.
То ин дам асарҳои зиёде аз ин нависандаи чирадасти тоҷик ба нашр расидааст, ки аз ҷумлаи онҳо: “Се рӯзи як баҳор”, “Санг дар бағал ба тӯфон”, “Камони Рустам”, “Мӯйсафедон”, “Зиндагӣ дар домани талҳои сурх”, “Ҳасрат” ва ғайра мебошанд.
