Мақомоти тоҷик пас аз қабули тарҳи нави қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” дар мактабу бемористонҳо “рейд” гузаронда, ҳиҷоби занҳоро зӯран мекашанд.
Дар шабакаҳои иҷтимоӣ наворҳое нашр шудааст, ки дида мешавад, дар назди даромадгоҳи як беморхон чанде аз кормандони давлат ва кормандони беморхона занҳои ҳиҷобдорро медоранд ва онҳоро маҷбур месозанд, ки рӯймолҳои худро аз сарашон бигиранд, агар нагиранд 3 ҳазору 500 сомонӣ ҷарима мешаванд.
Ин корманди давлатӣ, ки шувияташ маълум нест, дар хитоб ба занҳои ҳиҷобпӯше, ки намехоҳанд рӯймолҳояшон гирифта шавад, мегӯяд, “Ман ҳоло туро акс мегирам, туро боздошт карда, 3500 сомонӣ ҷарима мекунанд.” Вале он зане, ки намехоҳад рӯймолаш гирифта шавад, ин корманд бо ғазаб мегӯяд: “Бгир аз сарат, ҳамин чӣ фоида дорад ба худат?”
Ин кормандони давлатие, ки дар назди дари бемористонҳо истодаанд, далели корашонро фармони мақомот мегӯянд, ки барои “пешгирӣ аз тарғиби фарҳанги бегона” қабул кардаанд.
Дигарбора сатргирии иҷборӣ аз сари занҳо аз ҷониби мақомоти Тоҷикистон дар ҳоле шиддат гирифта, ки рӯзи 8-уми майи соли ҷорӣ парлумони кишвар ба қонун “Дар бораи танзими ҷашну маросим” тағйиру иловаҳо ворид кард. Аз ҷумла, тибқи қонуни нав, “воридот, фурӯш, тарғиби либосҳои ба фарҳанги миллӣ бегона, инчунин, дар ҷойҳои ҷамъиятӣ пӯшидани чунин либосҳо”-ро манъ кардааст.
Аксар коршиносон мегӯянд, танзими либоси шаҳрвандон аз ҷониби мақомоти тоҷик мисли чанд соли қабл боз нафрати мардумро ба ҳукумат бештар карда, сафи мухолифонро зиёд мекунд. Зеро, ба гуфтаи онҳо, “пешгирӣ аз тарғиби фарҳанги бегона” танҳо шакл ва либосҳои исломиро дар мегирад ва ба он навъ либосҳои нимурён, ки ба фарҳанги тоҷикӣ ҳеч наздикӣ надоранд, коре гирифта намешавад.
