Парлумони Қирғизистон лоиҳаи қонунеро баррасӣ дорад, ки дар ҳолати қабули он пӯшидани ниқоб барои занон ва гузоштани риши дароз барои ҷавонон мамнуъ эълон мешавад.
Тарроҳони қонун мегӯянд, мақсади аслии онҳо манъи пӯшидани рӯсарии занҳо дар Қирӯизистон нест, балки мехоҳанд пӯшидани ниқоби сиёҳеро, ки танҳо чашмони занҳо намоён аст, мамнуъ шавад.
Ин масъала вокуниши шадиди корбарони Қирғизистонро ба бор овардааст. Мунтақидони ин тарҳ мегӯянд, мо мушкилоти зиёди иҷтимоӣ дорем, ки ҳалталабанд, бояд аввал онҳо бартараф карда шаванд. Онҳо мегӯянд, мақомоти кишвар набояд ба сару либоси мардум кор бигиранд.
Гуфта мешавад, ин лоиҳаи қонуни нав 14-уми ноябри соли ҷорӣ ба баррасии умум гузошта шудааст. Тарроҳони ин лоиҳа мегӯянд, мақсад аз муҳокима ва қабули ин қонун тадбирҳо барои дидани чеҳраи одамон ва шиносоии ҳуввияти онҳо аст, на манъи куллии рӯсарӣ.
Ин лоиҳаи қонун барои онҳое, ки аз он сарпечӣ мекунанд, ҷарима ба андозаи 22 доллар ё 30 соат кори иҷбории ҷамъиятӣ пешбинӣ кардааст. Гуфта мешавад, дар сурати такрор шудани қонуншиканӣ тибқи ин қонун, ҷарима бештар мешавад.
Дар байни кишварҳои Осиёи Марказӣ Тоҷикистону Узбекистон пештар аз дигарон пӯшидани ҳиҷоб ё рӯсарӣ барои занҳо дар идораҳои давлатӣ ва гузоштани риш барои ҷавононро мамнуъ эълон карда буданд.
Тоҷикистон аз солҳои 2008-2009 мубориза алайҳи шиорҳои динӣ, бахусус ришу ҳиҷобро оғоз карда буд, ки баъдтар ин амал шиддат гирифта, садҳо масҷиду даҳҳо мадрасаи исломӣ баста шуданд. Рафтани ҷавонони то 18-сола ба масҷид ва то 40-сола ба ҳаҷ мамнуъ эълон шуд. Ва дар пайи он ҷавонони зиёде танҳо ба хотири ришдор будан ё ҷарима шуданд ва ё бо иттиҳомоти сохта зиндонӣ гаштанд ва инчунин занҳои зиёде ба хотири рӯсарӣ доштан, аз маконҳои корӣ ва мактабу донишгоҳҳо ронда шуданд.
