Номаҳои пинҳонии Эмомалӣ Раҳмон ва Сироҷиддин Муҳриддин ба Эрон

а) Дар ҳоли ҳозир Душанбеи расмӣ, ки бо мухолифони Теҳрон низ дар ин авохир робитаи хубе барқарор кардааст, дӯстӣ ва самимияти худро ба раҳбарияти Эрон ба намоиш гузошта ва бузургнамоӣ кардани ин номаҳо эҳтимол онҳоро биранҷонад;

б) Нуктаи дувум ҳам он аст, ин эҳтимол низ вуҷуд дорад, ки дар ояндаи наздик муносибатҳо ва робитаҳои сиёсии ҳар ду кишвар аз нав сард шаванд, ба ҳамин хотир ҷонибҳо намехоҳанд фардо ин масъаларо касе ба рухи онҳа бикашад.

в) Дар ҳоле, ки хеле аз кишварҳои дунё алайҳи ҷумҳурии исломӣ мавзеъгириҳои худро афзоиш медиҳанд ва таҳримҳои ҷадидеро алайҳи мақомоти ин кишвар ҷорӣ мекунанд, аз нигоҳи сиёсӣ расонаӣ кардани ин номаҳо ва ба намоиш гузоштанӣ дӯстӣ бо Эрон ва раҳбарони феълеии он кишвар паёмадҳои нохубе ба ҳамроҳ хоҳад дошт.

Биноан, ба назар мерасад, ин амр мақомоти Тоҷикистонро водор кардааст, ки дар ин масъала эҳтиёткор бошанд, вале зоҳиран дертар фаҳминдаанд, ки сафири Ҷумҳурии исломии Эрон дар Тоҷикистон дӯсти хирс аст, на аз онҳо!

                                                 Амруллоҳи Низом