Баъд аз он ки парлумони Тоҷикистон Лоиҳаи тағйиру иловаҳо ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросими миллӣ”-ро қабул, ва “ҳиҷоби исломӣ”-ро моли “фарҳанги бегона” донист, Толибон аз тоҷикон хостанд, ки ҳукумати Эмомалӣ Раҳмонро сарнагун кунанд.
Абдулҳамид Хуросонӣ, яке аз қумандоҳои тоҷиктабори Афғонистон, ки дар тӯли беш аз ду соли ахир изҳороти ҷанҷолӣ ва баҳсбарангези зиёде доштааст, дар тозатарин изҳороти худ хитоб ба Эмомалӣ Раҳмон гуфтааст, “ман ба унвони як тоҷик шарм мекунам, ки туро тоҷик бугӯям!”
Абдулҳамид Хуросонӣ мегӯяд, бархе кормандони мақомоти амнияти Тоҷикистон ҳангоми дар Узбекистон қарор доштанаш бо ӯ мулоқот карда, аз вай хостаанд, ки дар баробари гирифтани пул дасти кам чор нафар аз тоҷикистониҳое, ки дар Афғонистон ҳузур доранд, ба қатл бирасонад, вале ӯ ба онҳо ҷавоби рад додааст.
Инчунин вай хитоб ба Эмомалӣ Раҳмон дар идома таъкид кардааст, ки “ту ба мардуми Тоҷикистон хиёнату ҷиноят кардӣ, ту дар Тоҷикистон ба ҷуз тарвиҷи фаҳшо ва беҳаёӣ, на дар рушди иқтисод, ва на дар рушди ободӣ ҳеч хидмате накардаӣ.”
Ҳамзамон ин намояндаи Толибон дар хитоб ба ҷавонони тоҷикистонӣ афзуда, “касоне, ки ошкорона дар муқобили Худову Расул ва шаъоири исломӣ душманӣ мекунанд, дар муқобили онҳо ошкоро қиём кунанд” ва аз ҳеч гуна қонун ва муҷозоте ҳарос надошта бошанд.
Пеш аз ин 8-уми майи соли ҷорӣ раиси Кумитаи дини Тоҷикистон Сулаймон Давлатзода Лоиҳаи нави таҳриру такмил ва тағйирот ба Қонуни ҶТ “Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросими миллӣ”-ро ба вакилони парлумон шарҳ дода буд.
Ба гуфтаи Сулаймон Давлатзода, табқи тарҳи нав “воридот, фурӯш, тарғиби либосҳои ба фарҳанги миллӣ бегона, инчунин, дар ҷойҳои ҷамъиятӣ пӯшидани чунин либосҳо”-ро манъ кардааст.
Инчунин раиси Кумитаи дин, танзими анъана ва ҷашну маросми миллии Тоҷикистон дар ҳузури вакилон гуфта буд, ки бар асоси тағйиру иловаҳои ҷадид “дар рӯзҳои Иди Рамазон ва Иди Қурбон исрофкорӣ, зиёдаравӣ, тақдими ширинӣ ва туҳфаҳои дигар (идгардак) манъ карда шуд”.
Вай сабаби чунин тасмимро “тарбияи дурусти кӯдакон ва таъмини бехатарии онҳо дар рӯзҳои Иди Рамазон ва Иди Қурбон” номида, иддао кардааст, ки дар кишварҳои дигар низ идгардак дар шакли мавҷуда ба мушоҳида намерасад”.
Ҳар чанд намояндаҳои сиёсии Ҳукумати муваққати Аморати исломӣ тайи се соли ахир борҳо эълон кардаанд, ки ҳеч кишвари ҳамсояи Афғонистон набояд аз самти Толибон эҳсоси хатар кунад, аммо ин изҳороти таҳдидомези ахири Абдулҳамид Хуросонӣ, ки бо бисёр алфози ракик алайҳи Президенти Тоҷикистон ва ҳукумати он мавзеъгирӣ намуда, мардумро ба сарнагун кардани ҳукумати вай даъват кардааст, камсобиқа мебошад.
Суди олии Тоҷикистон Ҳаракати Толибони Афғонистонро як созмони террористӣ медонад ва бар асоси қарори ҳамин додгоҳ ҳама гуна ҳамкории шаҳрвандони Тоҷикистон ва тарғиби мафкураи идеологии Толибон дар байни тоҷикистониҳо ҷурм шинохта мешавад. Аммо, аз замони дубора сари қудрат омадани Толибон худи Ҳукумати Тоҷикистон дар сатҳҳои мухталиф бо онҳон ҳамкорӣ мекунад ва солона миллионҳо киловатсоат нерӯи барқ ҳам ба онҳо мефурӯшад.
Гуфта мешавад, баҳси “идгардак”-и кӯдакон чанд сол боз дар Тоҷикистон доғ боқӣ мемонад ва бори охир ин масъала дар аввали моҳи апрели имсол баъди расонаӣ шудани як номаи Вазорати маориф ба мактабҳои кишвар бештар доғ шуд.
