Масъулони Вазорати корҳои дохилӣ дар вилояти Хатлон як корманди ин ниҳодро ба хотири ин ки вазнаш зиёд будааст, аз кор рондаанд.
Наворе дар шабкаҳои иҷтимоӣ нашр шудааст, ки дар он як ҷавони тоҷик ва сокини шаҳри Душанбе ба раисҷумҳури кишвар Эмомалӣ Раҳмаон ва писараш шаҳрдори Душанбе Рустами Эмомалӣ муроҷиат карда, ба хотири аз кор ронда шуданаш шикоят мекунад.
Ин ҷавон, ки аз худ Бобоев Барзу ном мебарад, мегӯяд, Донишкадаи ҳуқуқии Вазорати корҳои дохилии Русияро дар шаҳри Белград хатм кардааст. Ба гуфтаи ӯ, пас аз хатми Донишкада ба Ватан баргашта, дар Сарраёсати хадамоти давлатии оташнишонии Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон корро оғоз кардааст.
Аммо “Моҳи июли соли 2024 маро ба сабаби гаронвазниям аз мақомоти корҳои дохилӣ озод намуданд.” – мегӯяд Барзу. Аммо ин ҷавони тоҷик шарҳ надодааст, ки вазнаш чӣ миқдор зиёд буд ва меъёри вазни як корманд дар ин ниҳод чӣ қадар бояд бошад.
Ӯ ҳамчунин дар хитоб ба раисҷумҳур ва шаҳрдори Душанбе таъкид мекунад, ки барои дубора ба кораш баргаштан ба ӯ кумак кунанд, зеро борҳо ба Дастгоҳи Президент нома фиристодааст, аммо дар ҳеч яке аз номаҳо “дастгирӣ” наёфтааст. Барзу ишора мекунад, ки падараш низ қаблан корманди Вазорати корҳои дохилӣ буд ва мехоҳад дар ини ниҳод кор кунад, зеро ихтисосаш маҳз дар ҳамин соҳа аст.
Ин ҷавони тоҷик меафзояд, ки чанд сол таҳсил кардааст ва соҳибихтисос шуда баргаштааст, мехоҳад дар Ватани худ кору зиндагӣ кунад ва намехоҳад ба сафи муҳоҷирони дур аз Ватан бипайвандад.
Дар зери ин навор корбарони зиёде шарҳу назар навишта, аз ӯ ҷонибдорӣ мекунанд ва аз мақомот хостаанд, ки ин ҷавон дубора ба сари кори худ баргардад.
Баҳром Амирзода, ном як корбар менависанд: “Мутаассифона, ҳар як гаронвазне кору фаъолият намуда истодааст, ки 2 баробари ин ҷавон вазн дораду сатҳи донишаш 10 маротиба камтар аст…”
Ҳамчунин корбари дигаре бо номи Shamsiya Badalova мегӯяд: “Бисёр афсӯс, ки ҳарчиро баҳона намуда ҷавонони босаводро аз мансаб дур мегардонанд! Шояд ин ҷавон ба таври “генетикӣ “- чоқ мебошад. Ба инҳо “салларо биёр гӯӣ калларо”- меоранд .”
Ҳаминтавр, даҳҳо корбар навиштаанд, ки мақомоти кишвар дар сафи худ шахсони босаводро дидан намехоҳанд ва талош мекунанд нафаронеро дар атрофи худ дошта бошанд, ки ё наздиконашон бошад ва ё бесаводтар аз худашон бошад.
Дар ҳамин ҳол бархе аз таҳлилгарони тоҷик мегӯянд, Эмомалӣ Раҳмон ва ҳукуматаш шароитро чунон сохтаанд, ки шаҳрвандони тоҷик медонанд ҳеч ниҳоди қазоие наметавонад мушкилоти онҳоро ҳал кунад, магар бо як ишораи худи раисҷумҳур ва ё фарзандону наздиконаш. Бинобар ҳамин, шаҳрвандон аксаран барои додхоҳӣ аз худи ӯ кумак талаб мекунанд, вале дар аксар ҳолат ин додхоҳии онҳо низ бепосух мемонад ва ҳақ ба ҳақдор намерасад.
