Тоҷикистон 9-уми сентябри соли 1991 истиқлоли худро аз Иттиҳоди шӯравӣ эълон кард. Акнун аз ин рӯзи фархунда 34 сол сипарӣ мешавад.
Доштани як давлати мустақил барои тамоми миллатҳои дунё як орзуст ва озодихоҳони дунё ҳамеша барои соҳибдавлат шудану ба истиқлол расидан талошу ҷонфидоиҳо кардаанд.
Ҳама хуб медонад, ки Истиқлоли давлатии Тоҷикистон бо баҳои ҷони садҳо фарзанди ба номуси ин миллат ба даст омадааст. Вале мутаассифона имрӯз ин кишвари соҳибистиқлолро як оилаи нолоиқ ва ба тамоми маъно диктатор ҳукумронӣ мекунаду талошу заҳмати дигаронро нодида мегиранд.
Дар ҷашни Истиқлол аз онҳое, ки дар ҳақиқат барои ба даст овардани истиқлол ҷонфидоӣ кардаанд, номе гирифта намешавад ва ҳама заҳамоти дигарон ба номи Раҳмону оилаи ӯ сабт мешавад.
Ҳамватанони азиз, ин ки соҳиби давлати мустақилем ин як неъмати бебаҳост ва қадри фарзандони ин миллатро, ки заҳматҳои воқеиро онҳо кашидаанд, бояд донист.
Ҷашни Истиқлол барои якоякатон муборак бошад ҳамватанони гиромӣ!
