Сокинони шаҳри Душанбе аз бемасъулиятии масъулон дар робита ба тозакорӣ ва дур кардани партовҳои назди биноҳо шикоят доранд, вале касе ба додашон намерасад.
Як сокинони ноҳияи Фирдавсии шаҳри Душанбе бо нашри наворе дар шабакаҳои иҷтимоӣ аз он шикоят карда, ки ҳамагӣ 10-15 метр дуртар аз зери бинои истиқоматияшон партовгоҳ вуҷуд дорад ва барои дур кардани партовҳо аз назди бино масъулини дахлдор вазифаи худро иҷро намекунанд.
Дар ин навор гуфта мешавад, бо вуҷуди муроҷиатҳои пайи ҳам ба масъулини марбутаи ноҳия ва шаҳр дастгирӣ наёфтанд.
“Мо ваъда додем, ки сари вақт пул ҷамъ мекунем ва ба шумо медиҳем, лекин шумо ҳам сари вақт омада пуртоби моро бибаред. Лекин моро ҳеч кадомашон гӯш накард.“, мегӯяд ин сокини пойтахт.
Дар идома аз ҳукумати шаҳри Душанбе хоҳиш мекунад, ки ба онҳо кумак расонад ва партовҳои онҳо аз назди тирезаҳояшон бурда шавад.
Тавре дар навор дида мешавад ва наворбардор ҳам мегӯяд, ки “Ин биносоз ҳам партовгоҳи моро дар таги бино сохтааст, мо чӣ гуна дар инҷо зиндагӣ мекунем? Кӯдакони мо берун баромада наметавонанд. Аз сабаби ҳамин партов касал шуданд. Инҷо ҳама микроб ва ифлосӣ аст, намедонем чӣ кор кунем.”
Ҳатто ин сокини шаҳр мегӯяд, мо талош ҳам мекунем, ки аз ҳисоби худамон ташкил карда мошин биёрем ва партовҳоро бурда дар ҷое дуртар андозем, вале боз ҳам масъулин намегузоранд ин корро кунем. Онҳо мегӯянд, иҷозат нест.
Чунин шикоятҳо бори аввал нест, ки дар шабакаҳои иҷтимоӣ роҳ меёбанд. Сокинон чун мебинанд, ки масъулини маҳаллу ноҳия ба додашон намераванд ва ба мушкилоташон касе расидагӣ намекунад, ночор бо муроҷиат ба шаҳрдор Рустами Эмомалӣ ва ё худи Эмомалӣ Раҳмон хостори рафъи мушкилоташон мешаванд.
Ба гуфтаи бархе коршиносон, фасоду ришва дар кишвар чунон реша давонда, ки ҳеч кореро масъулин бе пардохти иловагӣ ва ё дахолати миёнаравҳо (тағобозӣ) анҷом намедиҳанд. Ва мардум ҳам ба ин бовар расидаанд, ки бо ин масъулини саркаш, ҳатто мушкили партови назди хонаашон бе дахолати Рустам ва ё худи Раҳмон ҳал намешавад. Чун калиди ҳама чизро дар дасти падру писар мебинанд.
