Раҳбари Толибон Ҳибатуллоҳ Охунзода бо интишори як фармон дастур додааст, ки барои таъмини ҳуқуқи занон дар Афғонистон иқдомоти ҷиддиеро амалӣ намоянд.
Дар ин фармон омадааст, ки ризоияти духтарони болиғ дар аснои никоҳ зарурӣ аст ва “ҳеч касе занеро бо ҷабру икроҳ ба никоҳ маҷбур карда наметавонад.”
Дар банди дувуми ин фармон омада, ки “зан мол нест, балки инсони озоду асил аст ва ҳеч касе онро дар бадали сулҳ дода наметавонад.”
Гуфтанист, дар баъзе манотиқи Афғонистон расме вуҷуд дорад, ки ҳангоми фавти шавҳар бародарони ӯ бо занаш издивоҷ мекунанд. Дар ин фармони ҷадиди раҳбари Толибон дар бораи занҳои бева, таъкид шудааст, ки пас аз сипарӣ кардани иддаи шаръӣ (пас аз вафоти шавҳар 4 моҳу 10 рӯз ва дар ҳангоми ҳомила будан то таваллуди фарзанд) зани беваро на бародари шавҳар ва на касе дигар ба зӯр ба никоҳ дароварда наметавонад.
Инчунин дар бораи тақсими мерос ва маҳрум накардани занон аз мероси шавҳар ва падару модаронашон низ дар ин фармон таъкид шудааст, ки “зан дар моли шавҳари фавту шудааш, фарзандон, падар ва дигар наздикон ба таври фарзият ва асабият ҳаққи мерос ва саҳми собит дорад ва ҳеч касе вайро аз ҳаққаш маҳрум карда наметавонад.”
Ҳамзамон дар бораи таъмини адолат дар хонаводаҳое, ки дорои чандҳамсарӣ ҳастанд, гуфта мешавад, ки “касе, ки чанд зан дорад, мукаллаф аст, ки ҳуқуқи ҳамаи занонро баробар бидаҳад ва дар байни онҳо бо адолат рафтор намоянд.
Бозтоби ин фармони ҷадиди раҳбарони Толибон дар расонаҳо ва дар байни корбарони шабакаҳои иҷтимоӣ ба таври гусутрда мавриди баҳсу баррасӣ қарор гирифта, аксари корбарон гуфтаанд, ки ин ҳуқуқро ислом ба занҳо додааст, на раҳбари Толибон, ки гурӯҳаш бо ҳаросафканӣ шуҳрат дорад.
