Мулоқоти мақомоти тоҷик бо намояндагони Парлумони Аврупо

Рӯзи сешанбе, 16-уми майи соли ҷорӣ ҳайате аз вакилони Парлумони Иттиҳоди Аврупо бо мақомоти Тоҷикистон дар шаҳри Душанбе дидору гуфтугӯ каданд.

Бино ба иттилои АМИТ “Ховар”, дар ин мулоқот ҳайтаи вакилони Парлумони Аврупоро Андрис Америкс ва ҳайти Тоҷикистонро Сарвазири кишвар Қоҳир Расулзода раҳбарӣ мекарданд.

Дар мулоқот намояндагони тоҷик таъкид карданд, ки Тоҷикистон бо пешгирии “сиёсати дарҳои кушода ҳамкории неку дӯстонаро бо давлатҳои ҷаҳон, аз ҷумла бо давлатҳои Иттиҳоди Аврупо” пеш гирифтааст.

Дар хабар ҳамчунин ишора шуад, ки “Созишномаи ҳамкорӣ ва шарикӣ байни Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Иттиҳоди Аврупо аз соли 2004 асоси бунёдии муносибати тарафайн дониста мешавад.”

Гуфта мешавад, дар дидори мақомоти тоҷик бо намояндагони ИА инчунин дар мавриди ҳамкориҳои дуҷониба “дар бахшҳои илму маориф, тандурустӣ, коҳиши хавфи офатҳои табиӣ, бартарафсозии пайомадҳои тағйирёбии иқлим, обу экология, иқтисоду сармоягузорӣ, энергетика, кишоварзӣ, сайёҳӣ” гуфтугӯ сурат гирифтааст.

Дар мавриди тавофуқот ва созишномаҳо дар ин дидор чизе гуфта намешавад.

Хабарро таблиғ кунед:

БЕШТАР БИХОНЕД
БЕШТАР БИХОНЕД

“Барои як сатил об?” Наворе дар бораи латукӯби як ҷавон вокунишҳои зиёде барангехт

Навори як наврас, ки беҳаракат рӯи замин хобида ва модаре дар канораш бо гиряву зорӣ нишастааст, дар шабакаҳои иҷтимоӣ баҳси зиёдеро ба миён овард.

Миллионҳо сомонӣ зарар ва садҳо ҷиноят танҳо дар як вилоят: Стратегияи зидди фасод чаро натиҷа намедиҳад?

Дар вилояти Суғд мақомот аз афзоиши ҳолатҳои азхудкунии амволи давлатӣ, сохтакории маълумот, тамаъҷӯӣ ва дигар қонуншиканиҳои коррупсионӣ дар баъзе шаҳру ноҳияҳо хабар доданд.

Як афсари Нерӯҳои марзбонии Тоҷикистон дар ноҳияи Шамсиддини Шоҳин ғарқ шуд

Як афсари Нерӯҳои марзбонии Тоҷикистон ҳангоми оббозӣ дар ноҳияи Шамсиддини Шоҳин ғарқ шуда, ҷон бохтааст. Дар бораи ин ҳодиса мақомоти кишвар то ҳол иттилои расмӣ нашр накардаанд.

Вазорати маориф: Фурӯши либоси мактабӣ иҷборӣ нест. Аммо чаро мактабҳо волидонро маҷбур мекунад?

Фурӯши иҷбории либосҳои мактабӣ барои хонандагон волидонро ба дод овардаст, борҳо шикоят мекунанд, ки масъулони мактабҳо онҳоро маҷбур мекунанд аз як нуқтаи фурӯш ё аз худи онҳо харидорӣ кунанд.