Талаби Сенои Амрико аз Тоҷикистон дар бораи риояи ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ ва ҳуқуқи ақалиятҳо ба вокунишҳои зиёде рӯбарӯ шуда мегӯянд, “беэзор почакандаро механдад.”
Бино ба иттилои расонаҳо, Раиси Кумитаи равобити хориҷии Сенои Амрико Бен Кардин бо ирсоли як нома аз Эмомалӣ Раҳмон, раисиҷумҳури Тоҷикистон хоста буд, ки даст аз саркӯби мухолифони сиёсӣ ва намояндагони ақаллиятҳои мазҳабӣ дар дохил ва беруни ҷумҳурӣ бардорад.
Дар ин нома Раиси Кумитаи равобити хориҷии Сенои Амрико хитоб ба Эмомалӣ Раҳмон таъкид карда гуфт буд: “Махсус ба Шумо муроҷиат мекунам, ки ба саркӯби давомдори мухолифон, рӯзноманигорон ва намояндагони ҷомеаи шаҳрвандӣ, чи дар дохили Тоҷикистон ва чи дар беруни он, хотима диҳед. Дар бораи ҳабси худсарона, шиканҷа, ҳамла ва ҳатто куштори рӯзноманигорону мухолифони сиёсӣ, пешвоёни динӣ ва ҷомеаи маданӣ пайваста гузориш мерасад. Хусусан дар Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон таъқиби намояндагони камшумори этникиву динӣ, созмонҳо ва роҳбарони маҳаллии онҳо идома дорад.”
Аммо ин талаби Бен Кардин на танҳо дар байни бархе аз мубаллиғон ва ҷонибдорони ҳукумати Эмомалӣ Раҳмон, балки садои бархе мухолифонро баровард.
Раҳмоналӣ Мирализода, Сардори Раёсати табъу нашри Вазорати фарҳанги Тоҷикистон мегӯяд, “Бен (ҷамин) Кардин (овский) сиёсатмадори яҳудитабори амрикоӣ аст, ки гузаштагонаш аз Русия ба Амрико кӯчидаанд. Кори ин фирқа ҷуз фитнаангезию иғво чизи дигаре нест. Мардуми Ғазза зери пӯшиши сиёсӣ ва пуштибонии низомии ҳамин тоифа қатли ом мешавад. Ва инҳо гӯё бо чунин таблиғоти бепояаашон аз адолати ҷаҳонӣ ҳимоят мекунанд, вале худро ба хандахариш гузоштаанд (аммо дарк намекунанд).”
Аз сӯи дигар, корбаре ҳам бо номи Лутфулло Ниёзов бар ин бовар аст, “имрӯз сиёсати демократикунонии Кардинҳо ҷомеаи ҷаҳониро нигарон кардааст. Сиёсати пешгирифтаи онҳо бисёре аз кишварҳоро ба харобазор табдил додааст. Афғонистону Фаластин натиҷаи демукросии онлҳост!”
Доктар Абдулло Давлатов, фаъоли мадании тоҷик ва муқими Русия ҳам ин талабро беарзиш хонада, чунин қайд кардааст: “Беизор почакандаро хандидаст”… Амрикоиҳо мусалмонкӯбиву кӯдаккӯшиву тифлдуздии саҳюнистонатонашон ва бомбаборони давлатҳои шарқиву тарконидани бемористонҳову ибодатхонаҳоро бас кунанд, шояд гапашон арзиш пайдо кунад…”
Аммо Сафаралӣ Амирхонов, яке аз фаъолони дигари тоҷик сиёсати абарқурдатҳоро интиқод карда, дар баробари ин бархурди ҳукуматдорони тоҷик бо мардумро муваққатӣ дониста, гуфтааст: “Мушкилиҳои дар ҷомеъаи мо вуҷудошта ҳалшавандаанд, чи тарафе хоҳад е нахоҳад бо гузаштани андак вақт гузариш хохад кард, чун гузариши наслҳо аст, дар чомеаи мо ва ба насли миемада нигох карда сиёсат кардан, як амри мантиқӣ аст.”
Ҷаннатуллоҳи Комил, яке аз фаъолони Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон ин талаби Бен Кардинро зери суол қарор дода таъкид карда, ки “О мебахшеду неки ҳамин ҳукуматҳои диктотурӣ даҳхурагии шуморо дида ба чунин амалҳо даст мезананд. Инҳо вақте мебинанд, ки шумо ҳамчун модарашон бо номи демократия ва озодӣ мекушеду медуздеду нест мекунед, дигар инҳо ҳам аз шумо пайравӣ мекунанд. Хулоса: Аз насиҳат ва тавсиатон хело миннатдор, аммо фақат таги бинии худатонро низ каме тоза кунед,- дия!!!”
