Мамадсултон Мавлоназаров бо вуҷуди он, ки дар ҳоли бознишастагӣ қарор дошт, яке аз корбарони фаоли шабакаҳои иҷтимоӣ буд ва пайваста хеле аз рафторҳои ноҷои мақомотро танқид мекард ва дар бораи ҳодисаҳои Бадахшон низ менавишт.
Гуфта мешавад, вай дар давоми шаш моҳи мохир чанд бор эълон карда буд, ки мавриди фишор ва бозҷӯӣ қарор гирифтааст. Ӯ яке аз касоне, ки буд дар дохили кишвар ошкоро аз Саймуъмин Ятимов, раиси КДАМ низ танқид мекард.
Президенти Тоҷикистон, ки дар ин суҳбатҳояш бидуни коғаз ва ё берун аз протоколҳои расмӣ суҳбат мекард, ба наҳве қатл ва террори Мамадбоқир Мамадбоқиров ва дигар ёронашро ҳам ба гардан гирифта гуфт, “дар шаҳри Хоруғ амалиёти ҳарбӣ намондам гузарондан, ҳамааш бо роҳи бисёр касбияти баланд, ин функсия ва вазифаи давлат аст…ва роҳбари давлат.”
Шуруъ аз ҳодисаҳои солҳои 2012 дар шаҳри Хоруғ то кунун дар Вилояти Мухтори Кӯҳистон беш аз 75 нафар аз сокинони ин вилоятро кормандони мақомот бо ҳар баҳонае қатл ва террор карданд. Аммо дар ин муддат ягон қотил боздошт ва муҷозот нашудааст.
Талабҳои асосии эътирозгарони моҳҳои ахир дар Вилояти Мухтори Кӯҳистон Бадахшон, бахусус дар шаҳри Хоруғ ва ноҳияи Рӯшон низ ҳама талабҳои қонунӣ буданд. Мардум вақте диданд, ки касе ба додашон намерасад, талаби истеъфои раиси шаҳри Хоруғ ва раиси вилоятро карданд. Аммо дар посух мақомот онҳоро “террорист” гуфта тирборон карданд
Гуфта мешавад, яке аз сабабҳои асосии ҳодисаҳои ҳашт моҳи ахир дар Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон ришватситонӣ ва духтарбозӣ кормандони мақомоти милиса ва прокуратура буд, ки хашми мардумро ба вуҷуд овард ва даст ба эътирозҳо заданд. Аммо Эмомалӣ Раҳмон на гуноҳи мақомоти зертобеашро эътироф мекунад ва на ба сиётсатҳои ғалати кадрӣ ва иқтисодиаш нукта мегузорад.
Бо таваҷҷуҳ ба ҳолати пасокуруноӣ ва кам шудани сатҳи гирифторӣ ба ин беморӣ Раиси Кумитаи дин Сулаймон Давлатзода “аз зоирон даъват намуд, то дар кишвари мизбони ҳаҷ бо риояи ҳатмии тадбирҳои беҳдоштӣ ва чораҳои пешгирикунандаи ин беморӣ солимии худро ҳифз намоянд.”
Пеш аз ин Афшин Муқим дар суҳбат бо расонаҳо гуфта буд, “имсол тибқи ҳиссаи ҷудонамудаи кишвари мизбон беш аз 3500 шаҳрванди Тоҷикистон ба маросими ҳаҷ сафарбар мегарданд.”
Ҳаҷ яке аз рукнҳои панҷгонаи дини мубини ислом аст. Анҷом додани ин фаризаи илоҳӣ барои ҳар як мусалмони ба балоғатрасидаи солим, доро ва тавоно дар умр як бор фарз аст.
Қобили зикр аст, ки Худованд дар сураи Ҳуд, ояти 6, ба ин маъно “Ва ҳеҷ ҷунбандае дар замин нест, магар он ки Аллоҳ (аз рӯи лутфаш) ризқашро кафолат додааст…”, дар сури Рум, ояти 47, ба ин маъно мефармояд: “Ва наҷоту нусрат додани муъминон ҳаққест, ки Мо онро бар Хеш ҳатмӣ гардонидаем”. Чуноне аз оятҳои боло маълум мегардад, Худованд ба ҳар ҷондоре, ки ба сӯи ризқаш ҳаракат мекунад, кафолати ризқ ва ба ҳар муъмине, ки барои талаб ва ҷорӣ кардани ҳаққу ҳақиқат кӯшишу мубориза мебарад, кафолати пирузӣ додааст. Ба қавли гузаштагонамон, аз банда ҳаракат, аз Худо баракат. Муҳим он ки ҳаракат оқилона, ҷасурона ва дастаҷамъона бошад.
Мебинем, ки Худованд ҳам дар ивази ҳаракати банда бо лутфаш ҳам ризқ ва ҳам нусратро ба бандагон кафолат медиҳад, локин Раҳмонуф мардумро зулм намуда, дар ҳар паёмаш аз ҷангу гуруснагӣ метарсонад ва маҷбур ба шукр ва захираи дусолаи хӯрока менамояд ва худашро назди шаҳрванде вазифадор намедонад, чунки шаҳрванд хобу хомӯш аст ва талабе надорад.
Агар “пешвои чоплусон” фаросат медошт, пеш аз хондани паём як маротиба фикр мекард, ки мардуми бечора аз куҷо захираи дусола дорад, агар дошта бошад ҳам ин миқдор хӯрокаро дар чӣ гуна анбор захира мекунад. Чуноне дар урфият мегӯянд, “ҳар нафар дар доираи ақлаш фикрронӣ мекунад”. Ин тоифае, ки аз фаҳми дуруст маҳруманд, бо таъбири худашон “номард бошу зиндабош” гуфта, номардона ҳукму ҳукумат меронанд.
Дар ҳаёти башарият ҳуқуқ ва уҳдадариҳои зиёде гузошта шудааст ва яке аз уҳдадориҳое, ки барои танзими дурусти зиндагии башарӣ мусоидат мекунад, ин уҳдадории байни ҳокимон ва мардумон ба ҳисоб меравад. Бузурге фармудааст “Осоиши ҳукуматдор (роҳбар) ба осоиши мардум ва осоиш мардум ба осоиши ҳукуматдор (роҳбар) вобастагӣ дорад”.
Роҳбар вазифадор аст, ки мардумашро бо ҷои кор таъмин намояд ва амнияташро дар дохилу хориҷ аз ватан кафолат дода, манзилу ватани шаҳрвандонро ҳимоя намояд ва дар пешравии иқтисодӣ ва сиёсии мамкалат саҳми намоён дошта бошад. Дар сурати иҷро кардани роҳбар ба уҳдадориҳои зикршуда, шаҳрванд ҳам вазифадор аст, ки аз чунин роҳбар итоат намояд ва дар рушди ватан саҳми худро гузорад. Ҳамаи ин уҳдадориҳо дар Қонуни асосӣ дарҷ гардидааст ва қонунҳои Тоҷикистон низ аз дигар давлатҳои пешрафта фарқе надорад, локин сирри асосӣ дар он аст, ки дар Аврупо риояи қонун барои ҳама, дар Ватани мо бошад қонун фақат барои мардуми бечора ҳатмӣ мебошад.
Суоле инҷо матраҳ мешавад, ки роҳбаре ба уҳдадориҳояш содиқ набошад ва порчае аз Ватанро ба як хоҷаи хориҷиаш ҳадя ва порчаи дигарашро ба хоҷаи дигараш ба чанд дирам ба иҷора диҳад, сарҳаду сарҳадбононро қурбони молу колои ширкатҳои оилааш гардонад, олимону бошарафонро зиндонӣ намояд, муаллимону донишҷуёнро ба чоплусӣ маҷбур созад, ҷавононро аз хонаву кӯча дуздида, пулдорашро ба волидонашон фурӯшаду маъюбу бенавояшро ба хизмати офитсерон супорад, занону модаронро кӯчарӯбу пешхизмат ва мардонро муҳоҷиру беватан гардонад….. Оё ҳаққи ҳалоли шаҳрванд нест, ки гӯяд, “БАС АСТ! Бирав, то нафаре биёяд ва барои Ватану миллаташ хизмат намояд”.
Ҳамватани гиромӣ, бояд дарк кунем, ки бо дароз шудани умри ҳукумати оилавӣ ҳам Ватан ва ҳам ватандор дар хатар қарор доранд. Бинобар ин, ҳаққи худро талаб бояд кард, то ин ки фарзандони мо дар ватани ободу озод, осоишта зиндагӣ намуда, шарафмандона ба воя бирасанд ва дар ҳар гӯшаи ҷаҳон ва дар ҳама соҳаҳо парчамбардори Тоҷикистони азиз бошанд.
Дар охир сухани бузургеро меорем, то ин ки умедамон ба ояндаи дурахшони Ватан ва ҷасоратамон дар тағйири ноадолатиҳои Миҳан зиёдтар гардад. “Ноҳақ дар майдони ғолибияташ давре мезанад ва аз байн меравад, аммо пирӯзии воқеӣ агарчи дертар ҳам бошад, насиби ҳақ мегардад”.
Бо умеди ободӣ ва озодии Ватан !
Сорбон Азимӣ, махсус барои Аздо тв
Аз идораи сомона: Матолибе, ки дар гӯшаи “Блоги Шумо” ба нашр мерасанд, назари шахсӣ ва ё таҳлили муаллифон буда, баёнгари мавқеи “Аздо тв” нестанд.
